close
تبلیغات در اینترنت

پشتیبانی

زندگینامه ابومنصور محمد دقیقی

تبلیغات

ما را دنبال کنید

جستجوگر

نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد

تبلیغات




آمارگیر

  • :: آمار مطالب
  • کل مطالب : 148
  • کل نظرات : 50
  • :: آمار کاربران
  • افراد آنلاين : 2
  • تعداد اعضا : 26
  • :: آمار بازديد
  • بازديد امروز : 286
  • بازديد ديروز : 576
  • بازديد کننده امروز : 7
  • بازديد کننده ديروز : 15
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل ديروز: 0
  • بازديد هفته : 286
  • بازديد ماه : 12,091
  • بازديد سال : 70,945
  • بازديد کلي : 590,416
  • :: اطلاعات شما
  • آي پي : 54.80.87.166
  • مرورگر :
  • سيستم عامل :

عکس برتر



تبلیغات

دقیقی آغاز کننده سرایش شاهنامه بود


زندگینامه ابومنصور محمد دقیقی
زادروز:۳۲۰ خورشیدی
درگذشت : میان سال‌های ۳۵۶ خورشیدی تا ۳۵۹ خورشیدی
محل زندگی : بلخ
ملیت: ایرانی
پیشه: شاعر
سبک: خراسانی
مذهب: زرتشتی
آثار: گشتاسب‌نامه


ابو منصور محمد بن احمد توسی شناخته‌شده به دقیقی (زاده ۳۲۰ - مرگ میان سال‌های ۳۵۶-۳۵۹ خورشیدی) شاعر بزرگ پارسی زبان بود. زادگاه وی بنا به روایات گوناگون، توس، بلخ، سمرقند و بخارا ذکر شده است. او از معدود شاعران ادبیات فارسی بوده که دین زرتشتی داشته است. دقیقی آغاز کننده سرایش شاهنامه بود.



زندگینامه دقیقی
دقیقی از طبقه دهقانان خراسان بوده است که در عصر منصور بن نوح سامانی و پسر او می زیسته است. خاندان وی را متمول دانسته‌اند اما او سرمایه‌هایی که از ارث پدر به او رسیده بود را بدنبال عیاشی و خوشگذرانی هدر می‌دهد. در دوره جوانی به سرایش داستان‌های تاریخی ایران مبادرت می‌ورزد و در این راه برای سرایش شاهنامه بدلیل ارادتی که به زرتشت داشته از داستان ظهور زرتشت شاهنامه خود را آغاز می‌کند. چندی پس از این در سال ۳۶۷ هجری او بدست غلام خود به قتل می‌رسد.




مدح‌شدگان از سوی دقیقی
دقیقی در روزگار سامانیان می‌زیست. او از امیران سامانی منصور بن نوح سامانی (پادشاهی ۳۵۰ - ۳۶۵) و نوح دوم سامانی (پادشاهی ۳۶۵ -۳۸۷) را مدح گفته‌است. همچنین ابوالحسن آغاجی - از بزرگان سامانی که خود چامه‌سرایی توانمند بوده- نیز از ستایش‌شوندگان دقیقی‌است. دقیقی چندی هم در دربار چغانیان به‌ سربرده‌است و از میان امیران چغانی فخرالدوله ابوالمظفر احمد بن محد، امیر ابوسعد مظفر و امیر ابونصر را ستوده‌است. رسیدگی و ارجی که چغانیان بر دقیقی گذاردند در آینده زبانزد شاعران پس از او بوده‌است و برای نمونه فرخی سیستانی یادی از این ارج‌نهی‌ها در شعرهایش کرده‌است و نیز امیرمعزی می‌گوید:


فرخنده بود بر متنبّی بساط سیف         چونانکه بر حکیم دقیقی چغانیان

 


شاهنامه دقیقی
دقیقی گویا به فرمان نوح دوم سامانی به سرودن شاهنامه دست‌یازیده‌است؛ ولی به گفتهٔ فردوسی بیش از هزار بیت از آن و آن هم درباره گشتاسپ و تاختن ارجاسپ به ایران را به نظم نکشیده که به دست برده‌ای کشته می‌شود. گشتاسپ نامه دقیقی را پس از شاهنامه برترین اثر حماسی فارسی در بحر متقارب دانسته‌اند؛ ولی به گفته محمد دبیر سیاقی «از لحاظ وسعت فکر و میدان خیال و حکمت وعظ و نتیجه‌گیری اخلاقی از بیان وقایع و احساسات وطنی به پای شاهنامه نمی‌رسد».




دین دقیقی
دکتر ذبیح‌الله صفا می‌نویسد: «دقیقی بر آیین زرتشتی بوده و خود برین گفته دلایلی دارد که ذکر خواهیم کرد. برخی به سبب آنکه وی اسم و کنیهٔ مسلمانی دارد، در زرتشتی بودن او تردید کرده‌اند، لیکن این دلیل قاطعی نیست، زیرا ما کسانی را در سه چهار قرن اول داریم که اسم خود و پدر شان اسامی مسلمانی بوده ولی در زرتشتی بودن‌شان تردیدی نیست».
خود دقیقی در دو بیت دین خود را زرتشتی عنوان می‌کند:



دقیقی چار خصلت برگزیده         به گیتی از همه نیکی و وشتی
لب یاقوت رنگ و ناله چنگ         می خوش‌رنگ و دین زردهشتی




دقیقی در نظر دیگر شاعران
دقیقی در جوانی به دلیل آن چه خوی بد یا ضعف اخلاقی گفته شده کشته شد. فردوسی در این مورد این چنین می‌سراید:



جوانیش را، خوی بد یار بود         ابا بد، همیشه به پیکار بود
برو تاختن کرد، ناگاه مرگ        به سر بر نهادش، یکی تیره ترگ
بدان خوی بد، جان شیرین بداد         نبود از جهان، دلش یک روز شاد
یکایک از او، بخت برگشته شد         به دست یکی بنده بر، کشته شد


 


شاعران دوران‌های پس از او دقیقی را ستوده‌اند و در سخن‌گویی پیروی از او نموده‌اند. برای نمونه در سده پنجم هجری، قطران تبریزی شاعر نامی پرسش‌هایی از دیوان دقیقی را از ناصر خسرو پرسیده است.
درباره شیوایی سخن و استادی دقیقی فردوسی می‌گوید:



جوانی بیامد گشاده‌زبان         سخن گفتن خوب و طبع روان
به مدح افسر تاجداران بُدی         ستایندهٔ شهریاران بُدی




و خود دقیقی هم چنین می‌گوید:


مدیح تا به بر من رسید عریان بود         ز فرّ و زینت من یافت طیلسان و ازار

 


امروزه از شعر دقیقی به جز هزار بیتی که در شاهنامه گنجانده‌شده تنها نزدیک به سیصد بیت قطعه، قصیده، غزل و شعرهای پراکنده از او به یادگار مانده‌است.
کتاب‌هایی که یادی از دقیقی یا شعرهایش کرده‌اند عبارتند از: شاهنامه فردوسی، تاریخ بیهقی، شرح قصیده ابوالهیثم، چهار مقاله نظامی عروضی، حدائق‌السحر رشید وطواط، ترجمان‌البلاغه، لباب‌الالباب عوفی، مونس‌الاحرار محمد جاجرمی و...


وی را به شوند دقتی که در واژگان و الفاظ و معانی داشته، دقیقی لقب داده‌اند.

برچسب ها

نظرات

بخش نظرات برای پاسخ به سوالات و یا اظهار نظرات و حمایت های شما در مورد مطلب جاری است.
پس به همین دلیل ازتون ممنون میشیم که سوالات غیرمرتبط با این مطلب را در انجمن های سایت مطرح کنید . در بخش نظرات فقط سوالات مرتبط با مطلب پاسخ داده خواهد شد .
شما نیز نظری برای این مطلب ارسال نمایید:
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی

به اشتراک بگذارید

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

تبلیغات


بنر های سایت

 




تبلیغات






مناسبت امروز

درباره ما

مغزتو محک بزن بعد هرچی نمدونی یاد بگیر. هرچی در مورد علم بدونی کمه یکمم به فکر مغزت باش.

پیوندهای روزانه

نظرسنجی

به کدام سیستم عامل بیشتر علاقه مندید؟؟




به کدام بازی بیشتر علاقه مندید؟؟