close
تبلیغات در اینترنت

پشتیبانی

زندگینامه محمود دولت آبادی

تبلیغات

ما را دنبال کنید

جستجوگر

نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد

تبلیغات




آمارگیر

  • :: آمار مطالب
  • کل مطالب : 148
  • کل نظرات : 50
  • :: آمار کاربران
  • افراد آنلاين : 3
  • تعداد اعضا : 26
  • :: آمار بازديد
  • بازديد امروز : 312
  • بازديد ديروز : 581
  • بازديد کننده امروز : 10
  • بازديد کننده ديروز : 9
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل ديروز: 0
  • بازديد هفته : 2,646
  • بازديد ماه : 11,840
  • بازديد سال : 54,231
  • بازديد کلي : 573,702
  • :: اطلاعات شما
  • آي پي : 54.166.141.69
  • مرورگر :
  • سيستم عامل :

عکس برتر



تبلیغات

.
محمود دولت آبادی، متولد دهم مرداد ماه ۱۳۱۹  , نویسنده ای که بیش از چهل سال است در فضای ادبی ما حضور دارد و به قول خودش: “هیچ گاه از ادبیات دل نکنده است.”

وی با اعتقاد بر این که ” ادبیات، جوشش زندگی در متن است” ، هیچگاه، حتی در سخت ترین لحظات زندگی ، قلم اش را بر زمین نگذاشته و می پندارد که قادر است دشواری ها و ناملایمات را به موهبت خلاقیت تبدیل کند.

زمانی مهدی اخوان ثالث گفته بود: “زبان پارسی، قباله مادری ما خراسانی هاست”. پس چندان هم بی سبب نیست که دولت آبادی، هم ولایتی عطار، خیام، فردوسی، بیهقی، اخوان و از سرزمین آن بزرگان است.

نویسنده کم نظیری که با نوشتن بیش از سی رمان و داستان و نمایش نامه، گویی هزار سال است در فضای ادبی ما حضور دارد و نفس میکشد.

وی از اوان نوجوانی کار کرده است، ناملایمات و دشواری های بسیاری را گذرانده، اما گویی ادبیات معجون مشکلاتش بوده است، چرا که در اوج تالمات روحی (مرگ پدر و برادر) ، در اوج نداشتن و فقر، حتی در دو سالی که زندانی بود، به گفته خودش: “به نوشتن و ادبیات می اندیشید”.

محمود دولت آبادی پیش از انقلاب، ابتدا به بازیگری تئاتر روی آورد و حتی برنده جایزه ای نیز شد؛ اما از سال ۴۴ با انتشار کتاب “ته شب” نویسندگی را آغاز نمود. در سال ۴۷ نوشتن رمانی را آغازید و در ۲۰ فروردین ۶۲ آن را به پایان برد. ارمغان این پانزده سال کار، کتابی با هفتصد هزار کلمه، در ده جلد است به نام “کلیدر”. کتابی که با تحسین و استقبال منتقدان و مردم رو به رو گردید و شمارگان چاپش به بیست رسید.

نکته جالبی که در مورد این کتاب اتفاق افتاد حجم استقبال بسیار زیاد مردم و جامعه ادبی آن روز بود. اتفاقی که حداقل در جامعه ما چیز غریبی هست و “هدایت” ها و “فروغ” های بسیار را میتوان بر این مدعا مثال آورد. اما این بدعت مبارک و خجسته در مورد “کلیدر” و نویسنده اش اتفاق افتاد.

پس از موفقیت های همه جانبه “کلیدر” دولت آبادی شاهکار دیگری خلق کرد. البته نه در پانزده سال بلکه تنها در هفتاد شب؛ کتابی به نام “جای خالی سلوچ” ، که به عقیده بسیاری از کارشناسان و منتقدان ادبی بهترین اثر او تا به امروز است، حتی بهتر از “کلیدر”.

“جای خالی سلوچ” و “کلیدر” هر دو در روستا می گذرند و به تحولات اجتماعی – سیاسی دهه های بیست و سی خورشیدی در جامعه ایران می پردازند. همچنین دولت آبادی در این دو کتاب، زندگی دشوار مردم روستا و مبارزه آنها برای عدالت و بهبود اوضاع را به زیبایی بر کاغذ می آورد.

شاید با خواندن آثار دولت آبادی به خصوص “کلیدر”  و “جای خالی …” ، اینگونه به نظر بیاید که دولت آبادی راوی زندگی مردم روستاست و گذشته ای مربوط به نیم قرن پیش را روایت میکند و ربطی به حال ندارد. شاید این ادعا درست باشد اما هرگز نمیتوان منکر نگاه بسیار پاک و شریف محمود دولت آبادی در آثارش، به انسان و انسانیت، عشق به زندگی و بیزاری از ستم و مرگ شد. وی راوی رنج ها و نا ملایمات زندگی انسان و ستایش گر روح پاک و حق جوی اوست.

دولت آبادی اما جز دو شاهکار مورد اشاره، آثار ارزنده دیگری نیز منتشر کرده است. از جمله: “روزگار سپری شده مردم سالخورده” ، “کارنامه سپنج” ، “تنگنا” ، “عقیل عقیل” ، “آن مادیان سرخ یال”و آخرین رمان منتشر شده اش به نام “سلوک”، هفت سال پیش به چاپ رسید.

آخرین اثر منتشر شده محمود دولت آبادی، کتابی است به نام “نون نوشتن” که نوعی خاطره انگاری و اتوبیوگرافی از روزگار سپری شده نویسنده در دهه شصت است.  در این کتاب نویسنده، همه آن چیزی را که به گفته خودش “بر سرش هوار شده” ، با صداقت و صمیمیت یادداشت کرده است. از حس سبکبالی و ناراحتی اش در لحظه اتمام کلیدر، تا بیماری مادر، فوت برادر، مشکلات خانوادگی و تنهایی ها و سرگشتگی هایش، همه در این کتاب گرد آمده است.

نویسنده کلیدر در طی این سالها نیز بی کار نبوده و در جریان فرهنگی ما نقش داشته است. با بسیاری از خبرگزاری ها و نشریات بین المللی گفتگو کرده است. در نمایشگاه کتاب فرانکفورت برای مردم آلمان کتاب خوانده و در فیلم مستند احمد شاملو نقش مصاحبه کننده را داشته است. اما محبوب ترین کار برای او همان نوشتن است و با دو رمان جدیدش، “زوال کلنل” و “طریق بسمل شدن” ؛ باز هم مارا به ضیافت ادبیات خوانده است.

“زوال کلنل” راوی یک شب کلنلی بازنشسته در ابتدای انقلاب اسلامی است و “طریق بسمل شدن” نیز به جنگ هشت ساله ایران و عراق می پردازد.

هرچند این دو کتاب از سال ۸۷ تا کنون منتظر اخذ اذن طبع! از وزارت ارشاد می باشند اما امیدواریم که هرچه زودتر چاپ شوند و ما باز هم از چشمه جوشان ذهن سرشار از طراوت آخرین بازمانده خطه خراسان سیرآب شویم

البته “زوال کلنل ” مدتی است که در کشور آلمان ترجمه شده و به چاپ رسیده است و به قول ناشر آلمانی اش: “آنقدر گل کرده که شمارگان چاپش به عدد هشت است.”

این کتاب بازخوردهای خوب و ستایش آمیزی نیز از جانب مطبوعات و منتقدان ادبی داشته است. جالب است بدانید کتاب “جای خالی سلوچ” نیز در همین کشور آلمان و در کشورهایی چون فرانسه، لهستان و آمریکا ترجمه و چاپ شده است. این نکته شاید نوید این باشد که نویسنده ما بالاخره به آنچه سزاوار و شایسته اش است برسد؛ جایزه نوبل ادبیات که در پاس داشت تلاش ها و فداکاری های دولت آبادی، شاید کمترین پاداش برای او باشد. جالب است بدانید که “محمدعلی جمال زاده” بلافاصله پس از خواندن کلیدر از آلمان نامه ای به دولت آبادی می نویسد و پیشاپیش دریافت جایزه نوبل ادبیات را به وی تبریک می گوید.

به هر روی آنچه سبب نوشتن این یادداشت برای “استاد محمود دولت آبادی ” شد، تبریک هفتاد و یک سالگی ایشان و پاس داشت مقام بلند این نویسنده ایران زمین بود. سلامتی و درازای عمری همچنان گران بار را برای ایشان آرزو میکنیم.

برچسب ها

نظرات

بخش نظرات برای پاسخ به سوالات و یا اظهار نظرات و حمایت های شما در مورد مطلب جاری است.
پس به همین دلیل ازتون ممنون میشیم که سوالات غیرمرتبط با این مطلب را در انجمن های سایت مطرح کنید . در بخش نظرات فقط سوالات مرتبط با مطلب پاسخ داده خواهد شد .
شما نیز نظری برای این مطلب ارسال نمایید:
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی

به اشتراک بگذارید

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

تبلیغات


بنر های سایت

 




تبلیغات






مناسبت امروز

درباره ما

مغزتو محک بزن بعد هرچی نمدونی یاد بگیر. هرچی در مورد علم بدونی کمه یکمم به فکر مغزت باش.

پیوندهای روزانه

نظرسنجی

به کدام سیستم عامل بیشتر علاقه مندید؟؟




به کدام بازی بیشتر علاقه مندید؟؟